என் விருப்பம் தான்
உலகம் மொத்தம் தான்
சொந்தமாய்... இருக்க... நினைத்தேனே,
அதை, நிலத்தை வெச்சு,
நிறத்தை வெச்சு,
இனத்தை வெச்சுத்தான்,
பிரித்து விட்டுப் போனாரே.......
(நாடுகள் எதற்கு? ராணுவம் எதற்கு? ஜெனரல் திரு பிபின் ராவத் அவர்களின் மறைவினால் மனம் வலிக்க எழுதியது)
விளிம்பு நிலை மனிதர் உயர வழி கேட்டார்
உழைப்பில் உயர்வு இல்லை
உயர்வில் நியாயம் இல்லை
மலைமலையாய் மாம்பழங்கோ
மருந்து வச்ச மாம்பழங்கோ
பளபளக்கும் பப்பாளிங்கோ
கல்லு வச்ச பப்பாளிங்கோ
குவிச்சு வெச்ச கொய்யாங்கோ
கெமிக்கல் வெச்ச கொய்யாவுங்கோ
குலை குலையா
திராட்சைங்கோ
மருந்து தெளிச்ச
திராட்சைங்கோ
மழமழன்னு ஆப்பிளுங்கோ
மெழுகு போட்ட
ஆப்பிளுங்கோ
ஏழைக்கேத்த பழமுங்கோ
எங்க வாழைப்பழமுங்கோ
பாழும் வயிற்றைக்
கெடுக்கவே ஸ்ப்ரே
அடிச்ச பழமுங்கோ
நல்ல உணவு நாமும் தின்னு
நாப்பது வருசம் ஆச்சுங்கோ
சோத்துலயும் விஷமுங்கோ
கொழம்புலயும்
விஷமுங்கோ
கறியும்மீனும்
விஷமுங்கோ
காய்கறியும்
விஷமுங்கோ
கடைசியிலே
பாக்கப் போனா
கனிஞ்ச பழமும்
விஷமுங்கோ
விஷத்தைத் தின்னு
வாழும் மனுசன்
நல்லவனாவது
எப்படிங்கோ?
Caution 60+ #REMIX
(காவேரிக் கரையிருக்கு மெட்டு)
காதோரம் நரையிருக்கு
கழுத்தோரம் திரையிருக்கு
நடையினிலே தளர்விருக்கு
நிமிர்ந்து நின்னா வலியிருக்கு
பஞ்சு போல முடியிருக்கு
அஞ்சு வயசு சிரிப்பிருக்கு
பல்லிரண்டு விழுந்திருக்கு
பிள்ளைகள் போலே மனசிருக்கு
என்னம்மோ போலிருக்கு
எப்படியோ உடம்பிருக்கு
காலையிலே தின்ற வடை
மாலை வரையில் நினைவிருக்கு
காபிக்கு சர்க்கரை இல்லை
சர்க்கரைப் பொங்கல் குக்கரில் இல்லை
ராத்திரியில் தூக்கமில்லை
கண் திறந்தும் ஆசையில்லை!
பஸ்ஸினிலே இடமிருக்கும்
ஏறுவதற்குள் நிரம்பிவிடும்
நிற்கும் நம்மைப் பார்த்தவுடன்
இளசுகள் எழுந்து இடம் கொடுக்கும்
ப்ரதர் என்ற வார்த்தை
பெரியவர் என்று மாறிவிடும்
அண்ணன் என்று சொன்னவரும்
அங்கிள் என்று சொல்ல வரும்
செரிமானமாகாத அவமானங்களை
அசைபோட்டுக் கொண்டிருக்கும்போதே
புதிதாய் ஒன்று நிகந்துவிட
தூரவரிசையில் மேலும் பல நிற்பதுபோல்
துணுக்குற்று ஒடுங்குகின்றது மனம்
பொறுமை எனும் ஆமை ஓடு
கவசமா இல்லை அவமானமா?
என்ற கேள்விக்கு
சுமை என்று வருகின்றது விடை
ஊர்-வதை அஞ்சி ஊர்வதை
வீழ்ச்சியென்றால் வருத்தம் வரக்கூடும்.
பதுங்குதலென்று கொள்வோம்...
மடித்து எழுதிய கட்டுக்குள் அடங்காத
காயங்களைக் காட்டவும் முடியாமல்
மறைக்கவும் முடியாமல்
தவிக்கின்றன வரிகள்
-பாலா சிவசங்கரன்
14 10 2020
பாலாற்றின் கரையிலே
வெகு நாளாக மரமொன்று
அதன் வேரும் புண்ணானது
சுடும் மண்ணில் திண்டாடுது
அங்கே ஒரு பாலம்
ஆற்றைத் தாண்டிப் போகும்
இங்கே இது பாவம்
நீருக்கெங்கே போகும்?
பூமிக்குள்ள இல்லாதத
வானத்திடம் மன்றாடுதோ?
காற்றுக்குள்ள இல்லாதத
கடலில் எடுக்க வாதாடுதோ?
வானம் காயுது
அதுதானே பொழியுது?
மரமும் காயுது
அதுதானே காய்க்குது?
மரம் இன்றி நிழல் ஏது?
மணல் இன்றி நதி ஏது?
(சிவகாமி நெனைப்பினிலே மெட்டு)
மனைவி: பிரியாணி நெனைப்பினிலே சாதம் தின்ன மறந்ததென்ன?
கணவன்: புரட்டாசி மாசத்திலே நான்வெஜ் செய்ய மறுப்பதென்ன?Drum-க்குள்ளே தட்டுவியே... மண்வெட்டிபோல் வெட்டுவியே...
மனைவி: கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ புலம்பலை நிறுத்திக்கோ.. மாசம் முடிஞ்சதும் மாமிசம் எடுத்துக்கோ..
சரணம்-
கணவன்: மாலை முடிஞ்சாலே பாலைத் தயிராகத் தோய்க்கிற... உறை ஊத்துற... காலை விடிஞ்சாலே காயைக் கறியாக ஆக்குற கடுப்பேத்துற...
மனைவி: சான்ட்விச் கொடுத்தாலே ஆம்லெட் தரச்சொல்லிக் கேக்குற... என்ன பாக்குற...? காயை நறுக்காமல் டீயை வடிக்காமல் ஏய்க்குற... டபாய்க்குற....
கணவன்: போதும் இது போதும் எந்தன் வேதனை உனக்கிங்கு புரியாதா? மாதம் ஒரு மாதம் அதன் பெயரினை மாற்றிட முடியாதா?
மனைவி: தம்ம் கட்டிக்கோ கட்டிக்கோ கட்டிக்கோ... தம்ம் ஆனதும் வெட்டிக்கோ வெட்டிக்கோ !!
தாய் மடியில் கன்னுக்குட்டி கன்னுக்குட்டி கன்னுக்குட்டி
அடடா முட்டுது மல்லுக்கட்டி மல்லுக்கட்டி மல்லுக்கட்டி
நாளெல்லாம்....
பசு மேய்ந்தாலும்....
பாலெல்லாம்....
மடி சேர்ந்தாலும்...
அடி அம்மா மொத்தமும் தான்
தினம் சந்தைக்குச் சென்றதம்மா
பசியில்---
தாய் மடியில் கன்னுக்குட்டி கன்னுக்குட்டி கன்னுக்குட்டி
அடடா முட்டுது மல்லுக்கட்டி மல்லுக்கட்டி மல்லுக்கட்டி
#VeganSong
அன்னையென்று வந்தவளே
ஆருயிரைத் தந்தவளே
ஆதரிக்க யாருமின்றி
தன்னந்தனி ஆனவளே
கொஞ்சிக் கொஞ்சி வளர்த்தவர்கள்
உன் நெஞ்சைப் பிளந்ததும் ஏன்?
அன்னை அஞ்சிக் கிடக்கணுமோ?
உயிர் எஞ்சிப் பிழைக்கணுமோ?
இந்த பூலோகம் பாழாகிப் போனதோ?
அந்த மேலோகம் மேலாகத் தோணுதோ?
ஒரு வெங்கலப் பானைக்குள்ளே
வெண்பொங்கலும் வேகையிலே....!
அந்த சந்தடிச் சாக்கினிலே
இங்கு முந்திரி காணலையே
கடைக்குச் சென்று முந்திரியை வாங்கிடும் வேளையிலே
பருப்பும் வெந்து பொங்கலும் தான் குழையுது பானையிலே
சொந்த பந்தம் வாரீரோ
சுடும் பொங்கல் உண்ண வாரீரோ..?!
நாட்டுப் பசு நான் கறந்து
பாலைக் காய்ச்சித் தானே நெய் எடுத்தேன்; நெய் எடுத்தேன்
நானெடுத்த நெய்யினிலே நாலு அஞ்சு ஸ்பூனை நானும் விட்டேன்
நானும் விட்டேன்
அம்மாடி தாளிப்பின் வாசம் இங்கே நாசியை விட்டு நீங்கிடுமோ?
அஞ்சாறு மணிநேரம் நெய்யின் வாசம் நாவினை விட்டு நீங்கிடுமோ?
கொதிக்கின்ற பொங்கல் விரைவில் ஆறாதோ?
ருசிக்கின்ற பெண்கள் விரலும் நோகாதோ?
மகிழம் பூவே எந்தன் மணிமுத்தே
நிழலைப்போலே உள்ள மிளகை மென்று பாரு காரத்தெ காரத்தெ!
